Kameruńskie media okrzyknęły marcową pielgrzymkę papieża na czarny ląd chrztem Afryki.  Z uwagi na to, że to właśnie Afryka jest kontynentem, na którym chrześcijaństwo rozwija się najszybciej a w Europie postępuje niezwykle szybko proces sekularyzacji, Benedykt XVI swój pontyfikat szczególnie kieruje na walkę o te dwa kontynenty. W Europie walka Ratzingera jest wymierzona w „dyktaturę relatywizmu” natomiast Afryka musi poradzić sobie w krucjatą radykalnego Islamu i lobbystami wyzyskującymi czarny ląd. Komentatorzy zwracają uwagę, że za 15 lat co szósty katolik będzie pochodził z Afryki, zaś za 25 w Afryce katolików będzie więcej niż w Europie (w roku 1900 katolików w Afryce było 2 miliony, w 2000 już było ich 130 milionów). Przy jednoczesnym spadku liczby kapłanów na starym kontynencie, w Afryce od ośmiu lat odnotowuje 20 procentowy wzrost kandydatów do kapłaństwa. Jest więc o co walczyć. Media jednak nie skupiły się na sukcesie pielgrzymki Benedykta i jego teologicznym przesłaniu dla Afrykanów. Niezwykle mało pisano o 40 tysięcznym tłumie wiernych podczas liturgii na stadionie Jaunde. Nie mówiono prawie nic o apelu papieża o solidarność, wierność religijnym tradycjom i otwarcie na chrześcijaństwo. Przemilczano również słowa papieża o konieczności rozwiązywaniu kryzysów gospodarczych czy o szacunku dla kobiet. Dokładnie tak samo było zresztą przy okazji pielgrzymki Ojca Świętego Francji, która jest symbolem laickiej walki o duszę współczesnego człowieka. W paryskiej katedrze Notre-Dame podczas nieszporów papież spotkał się z francuskim duchowieństwem i potem z 60-tysięczną ( !) rzeszą młodych Francuzów co uderzyło w mit o niezniszczalnym duchu Rewolucji Francuskiej mającym pieczę nad Francuzami. Afrykańską pielgrzymkę papieża przedstawiono natomiast jako wizytę inkwizytora, który walczy ze zbawczą rolą prezerwatyw i skazuje murzynów na AIDS.   

Joseph Ratzinger stwierdził, że „nie można pokonać problemu AIDS jedynie za pomocą sloganów reklamowych. Jeśli nie zaangażujemy w to duszy, jeśli Afrykanie nie będą nawzajem sobie pomagać, nie można rozwiązać tej plagi poprzez dystrybucję prezerwatyw; wprost przeciwnie: zwiększy się problem”. Słowa te wywołały prawdziwą burzę na europejskich salonach. Rzecznik francuskiego MSZ posunął się nawet do stwierdzenia, że "Francja stoi na stanowisku, że wraz z informacją, edukacją i diagnostyką, prezerwatywa jest fundamentalnym elementem zapobiegania przenoszeniu się wirusa HIV". Abstrahując jednak od różnych opinii na temat poglądu głowy Kościoła Katolickiego wobec antykoncepcji, które siłą rzeczy muszę uderzać w ideologię lewicową, warto zwrócić uwagę na słowa Francuza, bowiem są one z naukowego punktu widzenia nieprawdą. Dyrektor Projektu Badawczego ds. Zapobiegania AIDS z Uniwersytetu Harvarda Edward C. Green uważa bowiem ,że: „Zdanie Papieża potwierdzają najlepsze dowody. Istnieje jednoznaczny związek (wykazany przez nasze najrzetelniejsze badania, w tym finansowane przez USA "Demographic Health Surveys") między większą dostępnością prezerwatyw a wyższą (nie niższą!) liczbą zarażeń AIDS. Po części może być to skutkiem zjawiska zwanego "kompensacją ryzyka". Oznacza to, że gdy ktoś korzysta z techniki obniżania ryzyka (np. prezerwatyw), traci korzyści z tego wypływające (redukcję ryzyka), podejmując więcej ryzykownych zachowań”. Co więcej, według Greena, który od 30 lat zajmuje się rozprzestrzenianiem się AIDS w Afryce, proste i tanie programy, promujące monogamie i wstrzemięźliwość seksualną, skutkują największymi postępami w walce z wirusem HIV. Krytycy papieża przemilczają również fakt, że jedynym krajem, który odniósł znaczący sukces w walce z epidemią HIV w Afryce jest Uganda, która lansowała program czystości seksualnej przed ślubem i wierności partnerowi. Odsetek zarażonych ludzi spadł tam w ciągu 10 lat z 21% do 6%.. Według badań Normana Hearsta z Uniwersytetu Kalifornijskiego dzięki programom wspierającym wstrzemięźliwość seksualną   w Kenii ciągu kilku lat stosunki seksualne z przypadkowymi partnerami spadły u kobiet z 16% do 6% a u mężczyzn z 35% do 15% . W latach 1998 – 2003 wśród osób zamężnych, przypadkowe kontakty seksualne spadły: w grupie mężczyzn z 56% do 41%,  w grupie kobiet z 32% do 21%. Z kolei w przedziale wieku 15 – 49 lat (gdzie zachorowań jest najwięcej), przypadkowe kontakty spadły u mężczyzn z 30% do 17%, natomiast u kobiet z 4% do 2%. W innych krajach afrykańskich, gdzie stosowano metodę rozdawania prezerwatyw odsetek zakażonych nie tylko nie spadł, ale minimalnie wzrósł! Przykładem tutaj jest RPA czy Botswania. 

Łukasz Adamski